Juli 2026
Onderstaande beschrijving betreft tijdkwaliteit en veldwerking, geen individuele handelingsadviezen.
De maand van slow cooking
De warmte is er nog steeds en ja, de neiging er iets mee te moeten ook.
Maar deze warmte slaat meer naar binnen. Het werkt door in wat er al is, in wat nog moet worden afgerond, meegenomen, ingepakt, verwerkt of misschien gewoon even met rust gelaten.
En het is vakantietijd, de tijd waarin alles een beetje lichter zou moeten zijn.
Agenda’s schuiven. Mensen zijn weg, half weg of bijna weg. Dingen moeten nog even af, of blijven juist liggen omdat het hoofd al weg is. En dan is nu het idee dat het wat rustiger zou moeten worden, of leuker, of vrijer.
Maar ruimte is niet altijd rust.
Soms is ruimte gewoon een andere vorm van prikkel.
Een open deur. Een uitnodiging. Een planning. Een koffer. Een route. Een terras. Iets waar je nog op moet reageren. Of het vage gevoel dat je nu eindelijk moet ontspannen, maar je systeem is (nog) niet zover.
Het beweegt deze maand vooral in de richting van bewerken wat er al is. Minder geschikt voor per se iets nieuws beginnen, of meer en meer toevoegen. Dus meer blijven bij wat al in de pan zit en ondertussen niet steeds zeker weten of het nou de goede kant op gaat.
Wat nog niet klaar is, hoeft ook niet altijd meteen af, want soms zit het op een plek waar je met denken, praten of nog een extra stap eigenlijk niet zo goed bij kunt.
En dat is ongemakkelijk.
Dus ga je nog eens kijken, voelen, wegen, vragen stellen, of hoe je dat ook doet. Beetje duwen, beetje trekken, een kleine ingreep misschien, alleen wordt zo’n kleine ingreep voor je het weet groter dan bedoeld.
Deksel d’r af, in de pan kijken, nog even roeren, nog wat toevoegen, aan het gas rommelen.
Het maakt het gebeuren niet gaarder.
En meestal ook niet lekkerder.
Wat aan het garen is, vraagt afgestemde warmte, tijd en een zekere mate van vertrouwen dat het proces ook doorgaat wanneer jij er even niet bovenop zit.
Tegelijkertijd: dat iets warm is, of nog bubbelt, wil niet zeggen dat het wat wordt. Tja.
Sommige dingen worden alleen nog maar warm gehouden omdat ze eerder belangrijk waren, omdat ze ooit iets brachten, of omdat je nog niet helemaal weet wie je bent wanneer je ze niet meer meeneemt.
En daar zit misschien de schaduw van deze maand.
Dat je iets gaat oppoetsen omdat het zichtbaar moet blijven. Dat je een opening ziet en denkt dat je er meteen doorheen moet. Dat je gaat helpen voordat duidelijk is of er werkelijk hulp gevraagd wordt. Dat je nog snel iets wilt afronden omdat de vakantie eraan komt, terwijl het eigenlijk om een kleinere beweging vraagt. Of dat er van alles begint te trekken en je bijna vergeet dat niet elke trek ook een richting is.
Want niet alles wat open is, hoeft benut te worden.
Niet alles wat vertraagt, gaat verkeerd.
En niet alles wat nog warm is, vraagt opnieuw vuur.
Het verschil tussen wat nog leeft en wat je nog in leven houdt, zie je meestal niet door harder je best te doen.
Eerder door het eenvoudiger te maken. Door even niets nieuws toe te voegen. Door te merken wat vanzelf aanwezig blijft en wat eigenlijk alleen blijft bestaan omdat jij het blijft voeden.
Deze maand gaat dus niet over stoppen of doorpakken, maar om even te blijven bij wat nog niet duidelijk is, zonder het meteen verder te willen helpen.
Wat komt vanzelf iets meer op zijn plek? Wat zakt weg zodra je het niet meer draagt? Wat is beter in een kleinere vorm? Wat mag met rust gelaten worden omdat het nog bezig is? En wat is misschien al klaar, ook al voelt dat niet meteen als opluchting?
Maak de beweging kleiner dan de impuls.
Een kleine opening is genoeg. Een duidelijke grens soms ook. Of een zin die niet alles uitlegt, maar wel klopt.
Misschien is dat ook de kunst van deze zomermaand: niet overal in meegaan omdat er ruimte lijkt te zijn, maar voelen wat die ruimte werkelijk kan dragen.
Kortom: laat iets eerst zakken door het eigen gewicht. Dan merk je vanzelf wat nog wat nodig heeft, wat verder mag pruttelen, en wat je niet langer warm hoeft te houden.
Lees hieronder de voorafgaande maanden
en de context van 2026, het vurige paard.
Juni 2026
Onderstaande beschrijving betreft tijdkwaliteit en veldwerking, geen individuele handelingsadviezen.
De maand om af en toe afstand te nemen.
De prikkelintensiteit neemt nog steeds toe.
Het gevoel er wat mee te kunnen ook,
of beter gezegd: er iets mee te moeten…
Hoe ga je om met zoveel prikkels die zich presenteren als belangrijk?
Laat je je meenemen en vaar je er wel op of wordt je er wat moe van en heb je er 'een gevoel' bij?
Toets je ze aan je verstand of aan je gevoel?
De drive achter de prikkels is nu sturender, gerichter.
De presentatie helderder en vanuit een vorm van autoriteit.
En niet te vergeten: verspreiding en ontwikkeling gaan als een ontketende bosbrand.
Dit tempo, de intensiteit, de presentatie doet wat met ons.
Voor de enkeling waar dit allemaal goed voor valt: thumbs up!
Voor de meesten: als je hapt naar zuurstof in de verzengende hitte,
zoeken we de schaduw, verkoeling, verlichting van de druk....
Alles wat deze maand niet in de aanbieding heeft. Uit zichzelf.
Waar de prikkels aanmoedigen tot verder, dóór gaan,
heeft het gevoel en het lichaam integratie tijd nodig.
Vertering. Schaduwtijd.
Gun jezelf dat.
Zo zie je vanzelf wat het wel en niet waar(d) is om achter na te jagen.
Maak van de uitnodiging tot meer, meer eenvoud.
Lees hieronder de voorafgaande maanden
en de context van 2026, het vurige paard.
Mei 2026
Onderstaande beschrijving betreft tijdkwaliteit en veldwerking, geen individuele handelingsadviezen.
De maand waarin laat zien wat dragen kan. En wat niet.
Er beweegt al genoeg.
Maar deze maand gaat het minder over vooruitkomen, en meer over wat daarin genoeg 'bodem' heeft.
Wat vorige maand nog zocht naar bedding, wordt deze maand op een andere manier zichtbaar: is hier werkelijk bodem?
Niet elke verbinding of structuur die samenhang lijkt te hebben, houdt vanzelf stand. Er is verschil tussen tijdelijke steun en werkelijk draagvlak.
Zodra de druk verschuift blijken sommige dingen meer bodem te hebben dan je dacht, andere minder. Dat hoef je niet meteen op te lossen.
Soms wordt iets zichtbaar voordat duidelijk is waar het werkelijk op rust.
Een signaal, nieuws, kan zich snel verspreiden, terwijl de bron niet helder is.
Juist dan krijgen woorden, framing en officiële taal extra gewicht.
Deze maand laat eerder zien waar iets zijn eigen gewicht kan dragen, en waar iets te zwaar is geworden voor de vorm waarin het zit.
Daarin kan een soberder helderheid ontstaan.
Minder uitleg. Minder vasthouden. Minder beweging die niets voedt.
Wat werkelijk draagt, hoeft niet hard bewezen te worden.
Het blijft staan doordat het klopt.
Lees hieronder de voorafgaande maanden
en de context van 2026, het vurige paard.
April 2026
Onderstaande beschrijving betreft tijdkwaliteit en veldwerking, geen individuele handelingsadviezen.
De maand waarin beweging haar bedding zoekt
Je weet wat je aan het doen bent, alles duidelijk -
totdat het ineens niet meer zo is.
Wat in beweging is gekomen, krijgt een lossere samenhang.
Wat eerst vanzelf vooruitging, beweegt nu breder, minder strak.
Het zoekt landing.
Deze maand vraagt om anders te kijken naar wat beweegt.
Naar waar het heen gaat, én wat erin meekomt -
ook wat je daar niet in had verwacht.
Daarbij de neiging weerstaan van meteen op te willen lossen,
en geduldig te kijken naar wat wil blijven.
In dat proces wordt minder vanzelfsprekend wat klopt. Wat eerder helder was, kan nu diffuus aanvoelen.
In de beweging wordt iets zichtbaar wordt wat nog niet was afgerond — of een plek zoekt in die beweging.
Waarin het zich voegt. Of niet.
Lees hieronder de voorafgaande maanden
en de context van 2026, het vurige paard.
Maart 2026
Onderstaande beschrijving betreft tijdkwaliteit en veldwerking, geen individuele handelingsadviezen.
De maand waar richting wordt verfijnd
Van nul naar honderd — en we zitten pas in maart.
Wat in beweging is gezet wil verder. Het zoekt snelle verspreiding.
Deze maand vraagt om bewuster te kijken waar de beweging heen wil.
Zowel de grote beweging als de kleinere.
Daarbij te volgen wat innerlijk klopt, en niet alleen wat van buiten wordt aangejaagd.
In dat proces wordt wat helder leek soms minder vanzelfsprekend.
Wat steun leek te hebben, voelt soms minder vast.
Dat betekent niet dat de koers verkeerd is, maar dat zij verfijning vraagt.
Verfijning van de richting, en zorg voor het innerlijk fundament.
Zo kan de beweging worden gedragen.
Lees hieronder de voorafgaande maanden
en de context van 2026, het vurige paard.
Februari 2026
Onderstaande beschrijving betreft tijdkwaliteit en veldwerking, geen individuele handelingsadviezen.
De maand waarin onderscheid zichtbaar wordt
Deze maand maakt beweging mogelijk. Niet als een startpunt, maar als een fase waarin wat al in gang was naar de oppervlakte kan komen.
Wat eerder ongevormd mocht blijven, kan nu contour krijgen. Kleine verschuivingen worden merkbaar, patronen laten zich beter lezen.
Met die zichtbaarheid neemt ook de scherpte toe.
Wat heeft samenhang en wat vindt geen bedding?
Wat past, kan verder dragen. Wat dat niet doet, verliest vanzelf vervolg.
En zo kan ruimte ontstaan.
Ruimte waarin zichtbaar wordt wat kan blijven.
Maar wie in deze maand te snel wil vastleggen, sluit wat eerst zichtbaar wil worden.
Dit is geen begin.
Het is het moment waarop duidelijk kan worden wat dit jaar kan dragen.
Lees januari 2026 terug
of lees hieronder de context van 2026, het vurige paard.
2026 - het vurige paard
Waar overprikkeling vraagt om koele scherpte.
De kunst van het reguleren
2026* vraagt geen versnelling, maar onderscheid.
Veel beweegt tegelijk.
Beslissingen krijgen sneller gewicht.
Wat eerder nog kon wachten, vraagt nu positie.
Voor sommigen betekent dat bijsturen.
Voor anderen juist vasthouden.
Niet alles wat mogelijk is, kan ook gedragen worden.
* De periode van het Vurige Paard begint 4 februari 2026 en duurt tot 4 februari 2027.